Uit de pastorie

De wintertijd is begonnen. We hebben onze klok op de laatste zondag van oktober een uur terug gezet. Die zondag is traditioneel de ‘dag van de stilte’. We hebben dan ieder jaar een extra uur, voor stilte. Stilte is universeel, zij is van niemand en van ons allemaal. Zij verbindt mensen met elkaar, ongeacht wat ze denken of geloven. Stilte is goed voor een mens, omdat het kan bijdragen aan innerlijke rust.
Renny en ik hebben dat kunnen beleven tijdens een paar dagen op Schiermonnikoog. Niet alleen tijdens onze fietstochten en wandelingen over het eiland (soms waanden we ons daar alleen op de wereld), maar ook tijdens een vesper van de monniken op ‘Schier’. Sinds een paar jaar wonen er weer monniken op het eiland. Dagelijks houden ze, verspreid over de dag, 7 gebedsdiensten: achtereenvolgens de metten (die al beginnen om 4.15 uur!), lauden, terts, sext, noon, vesper en completen. De vespers, van 17.30 tot ongeveer 18.15 uur, en de completen, van 19.30 tot ongeveer 19.50 uur, zijn toegankelijk voor bezoekers.
De vespers worden afgesloten met ongeveer een kwartier samen zitten in stilte. Een waardevol rustmoment, ook om je te verbinden met jezelf. Van harte aanbevolen om een keer een vesper of completen mee te vieren, wanneer u op het eiland bent.
 De dagen op Schiermonnikoog hebben ons goed gedaan en energie gegeven om met u het lopende kerkelijk jaar af te sluiten en met Advent en Kerstmis een nieuw kerkelijk jaar te beginnen.  

Terugblik
Het nieuwe kerkelijk seizoen, na de zomervakantie, begon met de startzondag op 12 september. In de preek ging het over de toekomst; die is aan God. Want in de kerk geloven we, dat God naar zijn aarde omkijkt, vol genade. Zonder die genade kunnen we het niet volhouden in ons leven. In de dienst luisterden we naar het lied ‘Graceland’ van Paul Simon, uit 1986. Ik kreeg er veel positieve reacties op. Een dergelijke opzet van een dienst lijkt voor herhaling vatbaar.
Wat ieder jaar wordt herhaald, is de bijzondere aandacht die we op de startzondag besteden aan de zieken. Ook dit jaar werd goed gehoor gegeven aan de oproep van Adrie Berkhout om een bloemetje of een plantje me te nemen naar de kerk. Ze vonden allemaal een goede bestemming. Dank aan de inbrengers van de bloemen/planten en de wegbrengers voor de bezorging bij de zieken en anderen die positieve aandacht op deze zondag wel konden gebruiken.
Twee weken later, op 26 september, was de oecumenische dienst ter afsluiting van de vredesweek. Fijn dat we die weer samen met leden van de rooms katholieke geloofsgemeenschap van Cothen mochten voorbereiden en vieren.

Dinsdag 2 november was het Allerzielen. Na de avondviering in de RK kerk was er een oecumenische lichtjesbijeenkomst op het voorterrein van begraafplaats Groenewoud, georganiseerd door Uitvaartverzorging Smorenburg die ook zorgde voor gedachtenislichtjes. Vertegenwoordigers van de kerken in Cothen verleenden hun medewerking, met gebed en gedicht. Daarna werden graven en urnen-nissen op de begraafplaats gezegend door vertegenwoordigers van de RK Kerk. Het geheel werd ondersteund door liederen van het Face to Face koor uit Wijk bij Duurstede. Zo stonden op deze avond degenen die ons ontvielen en de herinneringen aan hen centraal.

Vooruitblik
Zondag 7 november vindt in onze kerk de jaarlijkse gedachtenisdienst plaats. Wij branden kaarsen, ontstoken aan het licht van de Paaskaars, ter nagedachtenis van degenen die ons het afgelopen jaar door de dood zijn ontvallen. Wij noemen daarbij hun namen. Tijdens de dienst staan we ook stil bij al degenen die ons ontvallen zijn uit de familie- of iendenkring, het afgelopen jaar of al eerder. Juist op dit soort dagen missen we ook hen, hun stem en hun liefde en vriendschap voor ons. Ook dat gemis mag worden benoemd. Want vaak reist dat gemis elke dag met ons mee, op onze eigen levensweg. Na afloop van de dienst kunnen we elkaar ontmoeten, onder het genot van een kopje koffie, mits de weergoden ons goed zijn gezind. Want het aantal mensen dat een week voor de dienst al heeft laten weten graag daarbij aanwezig te zijn, overschrijdt het aantal beschikbare plaatsen in de consistorie voor het koffiedrinken.

Zondag 14 november danken we God ‘voor gewas en arbeid’. De dankdag daarvoor valt op de eerste woensdag van november, maar in onze gemeente is het gebruik om op een zondag daarna er aandacht aan te besteden. Dat uitstel betekent niet dat we minder dankbaar zouden willen zijn. Want we mogen dankbaar zijn dat God ons ziet
als werkers van zijn koninkrijk, die zich daarvoor op aarde inzetten. Dat wij -hoe weinig het misschien soms ook lijkt- al iets mogen delen van de hemel op aarde. Daarom willen we God danken voor zijn zegen die onze inzet krijgt. Niet alleen voor de oogst, wanneer deze veel heeft opgeleverd, maar ook voor het kleine. Want we mogen merken dat ook het kleine niet voor niets is: die ene glimlach, een gebaar, een oogopslag; het zegt vaak al genoeg en geeft hoop.
Die hoop is vrucht van ons geloof. We mogen weten dat we gezegend zijn met het talent om te zorgen voor de aarde en voor elkaar. Om de dank daarvoor centraal te kunnen stellen in een dienst, gebeurt dat niet op de zondag waarop we onze overledenen herdenken, maar op de zondag erna.

Op de eerste zondag van Advent, op 28 november, is er een dienst van Schrift en Tafel. Het zal ook de eerste dienst zijn in het kader van het project van de Werken van Barmhartigheid. In de veertigdagentijd, aan het begin van dit jaar, stond op elke zondag een van die werken centraal in de bloemschikking. We gaan nu telkens in een periode van 8 à 10 weken aandacht besteden aan een van die werken, in een aantal activiteiten. Allereerst is dat het werk van ‘de gevangenen bezoeken’. Dat past goed bij Advent, zeker wanneer we bedenken dat niet alleen de mensen die opgesloten zijn in een gevangenis, gevangenen zijn, maar ook alle mensen die zich een gevangene voelen van al hetgeen hun overkomt en waarvan zij zich niet kunnen losmaken: ziekte, armoede, het gemis van een partner, ongewenste kinderloosheid, structuren van economische ‘slavernij’ of politieke overheersing. De Bijbel staat bol van voorbeelden, niet alleen in de evangeliën in het Nieuwe Testament, maar ook in het Oude Testament. Advent is de tijd van verwachting. De verwachting van de komst van het kerstkind Jezus. Hij zal de Verlosser zijn, de Bevrijder. Van alle gevangenen! Ongeacht wat of wie hen gevangen houdt.
Uw bijzondere aandacht vraag ik voor de vertoning van de film Capharnaüm. Het is een indrukwekkende film, die het bekijken meer dan waard is. De ‘trailer’(korte beschrijving van de film) vindt u op https://www.youtube.com/watch?v=ZzQcLv_9jx8.
Warm aanbevolen, voor jong en oud!

Inmiddels zijn ook de voorbereidingen begonnen voor een nieuwe ‘lichtjeswandeling’ langs scènes uit het kerstverhaal. Het principebesluit om dit jaar weer zo’n wandeling te organiseren, is genomen; maar of deze door kan gaan, zal vooral afhangen van de ontwikkelingen in het kader van de corona pandemie. Nadere berichtgeving volgt daarover nog. Mogelijk bereikt u een verzoek om mee te werken als vrijwilliger bij de voorbereiding of uitvoering. Want er zijn veel ‘handjes’ nodig om de wandeling te laten slagen.
Een aantal scènes zal u ongetwijfeld bekend voorkomen, als u twee jaar geleden ook meedeed aan de wandeling. Hoe kan dat ook anders, want het verhaal van Kerstmis wordt dat al tweeduizend jaar doorverteld, van generatie op generatie. Maar er worden dit jaar ook nieuwe, verrassende, elementen aan de wandeling toegevoegd. De datum van de wandeling zal nog worden bekend gemaakt.

Wel is inmiddels de datum bekend van de gebruikelijke adventsviering voor 75-plussers. Die zal dit jaar zijn op woensdag 15 december, om 10:30 uur. Vorig jaar kon die viering helaas niet doorgaan, vanwege corona. Mijn vrouw en ik gaan in samenwerking met de diaconie van onze gemeente de ontvangst dit jaar in de kerk organiseren. Daar zal voldoende ruimte zijn om gepaste afstand te houden. Mogelijk zal er daardoor minder gelegenheid zijn tot ‘gezelligheid’ en zal de viering meer het karakter hebben van een kerkdienst. Maar er zal natuurlijk wel koffie zijn, met iets lekkers erbij. Ook een mooi kerst verhaal zal niet ontbreken. De uitnodigingen zullen binnenkort worden verspreid.

Tot slot
De dichteres Corrie Kopmels maakte onderstaand gedicht in het kader van het onderdeel ‘de gevangenen bezoeken’ van het project ‘Werken van Barmhartigheid’:

Iemand, een engel of misschien een muze
ging langs de huizen met hun deur op slot.
Monden gingen open, harten leefden op.

Toen kraakten de gevangenen de vensters,
bevolkten de balkons, verhieven hun stem
en zongen tot de sterren naar beneden vielen.

Violen braken uit hun kisten, snaren trilden.
Rozen ontloken op een vergeten schildersezel
en ontvouwden stil hun raadselachtig licht.

De kerkenraadsvergadering van november werd met dit gedicht geopend; we besteedden er het inspiratiemoment aan. Wat wil Corrie Kopmels ermee zeggen; wat zou zij kunnen bedoelen? Dat is niet duidelijk; het gedicht heeft geen titel en de dichteres schreef ook geen andere toelichting bij het gedicht. Je moet naar het gedicht luisteren en de woorden ervan tot je door laten dringen zoals je ook kijkt naar een abstract schilderij. En je afvragen: wat hoor ik erin?
In de kerkenraad werd door aanwezige kerkenraadsleden het volgende genoemd: Het gaat over bevrijding, want alles gaat open. Het gaat over een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, want de sterren vallen naar beneden. Die kisten in het derde vers zijn een symbool voor de dood. Je kunt wel gekluisterd zijn aan een venster, maar daar kun je ook van bevrijd worden: door een ander, die naar je omkijkt. Zo kunnen we elkaar aanvullen. Misschien zijn we zelf wel de gevangenen, die zich open moeten stellen voor de ander en onze mond moeten openen voor die ander.
Het duurt even voordat de beelden die het gedicht oproept voor je gaan leven en je er iets van een betekenis in ziet. Maar wanneer we elkaar bij de hand nemen, lukt het misschien om het gedicht te begrijpen. Geldt dat laatste eigenlijk ook niet voor het begrijpen van het leven? Het leven waarvan we het gevoel kunnen hebben dat we eraan zijn ‘overgeleverd’?
We bespraken het gedicht ook thuis, aan tafel, met onze kinderen. Zij hadden weer andere associaties. Een ervan wil ik u niet onthouden: de associatie dat het gedicht over Kerstmis gaat. Een engel kondigt de geboorte aan. Van het Kerstkind. En van Johannes de Doper, wiens moeder tot dan toe onvruchtbaar was geweest. Na hun geboorten gingen monden open: de lofzang van Maria en Zacharias. Er was een roos ontloken uit barre wintergrond, zoals er was gesproken door de profeet Jesaja. Het licht van het Kerstkind scheen in de wereld. Hij kwam om de wereld te bevrijden: Heiland of Redder is zijn naam.
Het is daarom gepast om met advent te beginnen met ‘het bezoeken van de gevangen’ als eerste onderdeel van het project ‘werken van barmhartigheid’.
Ik wens u allen een gezegende adventstijd toe.

Met hartelijke groet,
Ds Henk Steinvoort
 
terug

Agenda

Zondagsdienst

zo 05 dec 2021 om 10:00

Zondagsdienst

zo 12 dec 2021 om 10:00

Adventsviering voor 75-plussers

wo 15 dec 2021 om 10:30

Zondagsdienst

zo 19 dec 2021 om 10:00

Contact

Contact opnemen met onze gemeente?
info@protestantsegemeentecothen.nl.

Collectes

Klik hier voor de collectes 7 november tot en met 19 december 2021.
 

Livestream kerkdiensten

Via deze link kunt u de kerkdiensten online volgen.

Volg ons op

   
                            live stream

Website

Heeft u tips, ideeën, suggesties voor deze website?
Mail naar de webmaster.